gehaakte mofjes

Gestreepte gehaakte mofjes

Share

wristlets

Dus, nu ben ik ‘officieel’ een eenmanszaak. Ik hou van dingen maken, bedenken, om aan anderen te leren en het plezier ervan over te brengen. Dus het leek me een logische stap om een bedrijfje te beginnen waarmee ik handgemaakte spulletjes verkoop, wat materialen maar bovenal om creatieve workshops te geven.
Maar in de praktijk blijkt het me nogal tegen te vallen, en de reden daarvoor is het stukje ‘zakelijk’. Ik blijk absoluut geen affiniteit te hebben met het marketing-gedeelte: ik haat het om mezelf te moeten ‘verkopen’ en om mensen te vertellen dat ze mij moeten boeken omdat ik zo geweldig ben… Ik ben daar op zijn zachtst gezegd niet goed in. Dus doe ik het niet. Afgezien van mijn website (die ook niet gevonden wordt want SEO kan ik ook niet) heb ik nog helemaal geen naamsbekendheid opgebouwd. 
Dus is het nog steeds heel erg stil. Geen enkele boeking gehad. En ik voel me klem zitten tussen doen waarvan ik hou (creëren) en doen waar ik een hekel aan heb maar wat ik wel moet, om te kunnen blijven doen waarvan ik hou. Want natuurlijk is geld ook een kwestie, en ik kan dit zo niet eindeloos volhouden: uiteindelijk zou ik een ‘echte’ baan moeten zoeken.

Maar goed. Sorry voor de tirade 🙂 Natuurlijk ben ik dankbaar voor deze kans: ik denk dat ik gewoon een dipje heb nu de eerste opwinding van het inschrijven van mijn eigen zaak gezakt is en het echte werk begint om een reputatie te verwerven.

wristlets

Iets heel anders: ik heb voor zowel Grote Broer en Kleine Broer polswarmertjes gehaakt. Patroon van hier via Pinterest. En ze zijn er allebei erg blij mee (Kleine Broer draagt ze het liefst de hele dag en zelfs in bed!).

wristlets for the brothers

gehaakte mofjes

Leuk als je reageert op dit bericht